B-kant

mannelijk (de)/ˈbekɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het minder belangrijkste liedje op een single
    De term stamt uit het vinyl-tijdperk, toen singles verschenen met een A-kant (de hit) en een ander nummer op de B-kant; de achterkant van de single.

Verwante woorden

B-kantjeB-kantjes
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek