Kazemat
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌkazəˈmɑt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair) een tegen vijandelijk vuur gedekte en van schietgaten voorziene ruimte voor de opstelling van een vuurwapen, aanvankelijk deel uitmakend van een vestingIk voel mij betrokken bij de dingen om me heen. In tijden dat de maatschappelijke deining hoog gaat, houd ik mijn ogen graag gericht op de kustlijn. Op de kade van Vlissingen bijvoorbeeld, met zijn vuurtoren, zijn kazematten en zijn Zeewezen. NRC Frank Westerman 4 november 2016
Etymologie
* mogelijk via "casemate" van "casamatta" dat vermoedelijk teruggaat op "χάσματα" (chásmata) "openingen" omdat die een kenmerkend deel van de constructie zijn, in de betekenis van ‘verdedigingsstelling’ voor het eerst aangetroffen in 1588
Vertalingen
Engelscasemate, bunker
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek