Mine
vrouwelijk (de)/ˈminə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- gelaatsuitdrukking
zelfstandig naamwoord
- (geschiedenis) (eenheid) gewicht in de ordegrootte van een pond, een halve kilogram zoals in de oudheid gebruikt in Griekenland en het Midden-Oosten; vaak een zestigste van een talent en weer onderverdeeld in 60 drachmen of sjekel
- (geschiedenis) (eenheid) munteenheid met de waarde van rond een pond, een halve kilogram, in zilver, zoals in de oudheid gebruikt in Griekenland en het Midden-Oosten
Etymologie
*[B] van Latijn "mina" en "μνᾶ" (mna), vergelijk (manee) en "𐎎𐎐" (mn)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek