Munt

mannelijk/vrouwelijk (de)/mʏnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bloemplanten (bloemplanten) een geslacht van vaste planten uit de lipbloemenfamilie (). Ze hebben sterk geurende stoffen (menthol) die gebruikt worden in diverse producten als smaak- en geurstof, bijvoorbeeld in snoep, thee en tandpasta. De muntolie wordt met name gewonnen uit pepermunt en aarmunt. In de supermarkt of bij de groenteboer wordt meestal aarmunt verkocht
kruid (kruid) sterk aromatische blaadjes van waarvan muntthee wordt getrokken en die als keukenkruid wordt gebruikt
Mijn tong speelt nog wat met de stukjes munt die ik door de cacao heb gemengd.
numismatiek (numismatiek) geldstuk
Haar gezicht is een bleke munt en ze kijkt met een vreemde, kalme blik naar beneden.
'Ik verberg een munt in het beslag en degene die daarop bijt, is de rest van de dag de baas ' Otto lacht, een geluid met een bittere ondertoon.
instelling waar geld gemunt wordt
numismatiek (numismatiek) muntzijde van geldstuk
Kop of munt?
Een onpartijdige gooit een gulden omhoog en ik roep 'munt' en hij komt ook op munt te liggen, dus ben ik de winnaar.
geldsoort
de Duitse mark was een heel sterke munt

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘plantengeslacht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1240

Kop of munt gooien — Iets door het lot laten bepalen
Ergens munt uit slaan — Ergens van profiteren
klinkende munt — contanten: letterlijk in muntstukken die geluid maken als ze tegen elkaar tikken

Engelsmint, coin, tails

Fransmenthe, pile

DuitsMinze, Münze, Zahl

Spaansmenta, hierbabuena, cruz

Italiaansmenta

Portugeesmentha

Russischмята, решка

Chinees薄荷

Japansハッカ属

Koreaans멘타

Arabischنعناع

Turksnane, demir para, madeni para

Poolsmięta

Zweedsmyntur

Deensmynte