Septuagint

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌsɛptywaˈɣɪnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

vertaling van het Oude Testament uit het Hebreeuws in het Grieks, die tussen circa 250 en 50 v.Chr. werd gemaakt (door 70 joodse geleerden)

Etymologie

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘de oudste Griekse bijbelvertaling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824

Vertalingen

FransSeptante

SpaansBiblia Septuaginta

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek