Tis

mannelijk (de)/tɪs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verouderd (verouderd) ineengevlochten of verwarde vezels
    Het garen is in de tis.
    Wat hier in de war is, zal die wel uit de tis weten te halen.

Etymologie

*verwant aan "tezen" (vergelijk "tize" en "tease")