Tuba

mannelijk (de)/ˈtyba/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziekinstrument (muziekinstrument) een koperen blaasinstrument met lage toon
medisch (medisch) een buis met een trompetvormige opening, zoals de eileider (tuba uterina of tuba Falloppi) en de buis van Eustachius (tuba auditiva)

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘blaasinstrument’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1832

Engelstuba, tube

Franstuba

DuitsTuba

Spaanstuba

Zweedstuba