aanmunting

vrouwelijk (de)/ˈanmʏntɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. numismatiek (numismatiek) het maken van munten van edelmetalen
    De geveilde munt is het enig bekende exemplaar van een zogenaamde 'portugalozer'. Dat is een gouden dukaat die de stad Deventer in 1640 had geslagen. „Voor de aanmunting van dergelijke munten had de Staten-Generaal geen toestemming gegeven”, aldus een woordvoerder van de MPO.

Etymologie

* van aanmunten