aanrecht

/ˈanrɛxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

huishouden (huishouden) vaste tafel met kastjes langs keukenwand voorzien van een waterbestendig aanrechtblad
De afwas van gisteren stond nog op het aanrecht.
Het enige recht van de huisvrouw was vroeger het aanrecht.
‘Volgende ronde,’ zei ze met een scheve grijns op haar gezicht en ze zette beide borden op het aanrecht.

* In de betekenis van ‘keukenblok’ voor het eerst aangetroffen in 1542

Engelsworktop, countertop

Fransévier

DuitsAnrichte

Spaansencimera

Zweedsköksbänk