aanvrager

mannelijk (de)/ˈaɱvraɣər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. iemand die een verzoek doet
    De aanvragers van de subsidie moeten een uitgebreide uitleg geven waarvoor ze de subsidie nodig hebben.
    De aanvrager van een uitkering moet een aantal officiële documenten meebrengen.
    Daardoor komt een aanvrager niet in aanmerking, tenzij de gepleegde misdaad betrekkelijk onbeduidend is en verband houdt met het probleem rond de seksuele identiteit.

Etymologie

* van aanvragen

Verwante woorden

aanvaardaanvaardbaaraanvaardbaarderaanvaardbaarheidaanvaardbaarsaanvaardbareaanvaarddeaanvaarddenaanvaardeaanvaardenaanvaardendaanvaardende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek