Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

absolutief

mannelijk (de)/ˌɑpsolyˈtif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

grammatica (grammatica) naamval die voorkomt in ergatieve talen en die formeel uitdrukt:
het lijdend voorwerp van een overgankelijk werkwoord,
het onderwerp van een onovergankelijk werkwoord,
het naamwoordelijk deel van het gezegde,
de aangesproken persoon.
taalkunde (taalkunde) (taaltypologie) benaming voor het lijdend voorwerp in een zinsconstructie met een overgankelijk werkwoord dat formeel gelijkgesteld wordt aan het onderwerp in een zinsconstructie met een onovergankelijk werkwoord.

*van Latijn "absolutivus", vergelijk "absolutif", "absolutive" en "Absolutiv", op te vatten als afgeleid van "absoluut"