accusatief

mannelijk (de)/ˌɑkysaˈtif/

Wat is de betekenis van accusatief?

accusatief betekent: (grammatica) naamval voor het lijdend voorwerp

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. grammatica (grammatica) naamval voor het lijdend voorwerp

Betekenis en uitleg van accusatief

Accusatief is een grammaticale term die verwijst naar de lijdende vorm van een zinsdeel. Het geeft aan wie of wat er beïnvloed wordt door de actie van het werkwoord, vaak de ontvanger van de actie.

Je gebruikt de accusatief in zinnen waarin je aangeeft wie of wat er wordt aangedaan of veranderd. In het Nederlands komt dit vaak voor bij werkwoorden die een directe actie impliceren, zoals 'zien', 'horen' of 'eten'. De accusatief helpt om duidelijkheid te scheppen over de rol van verschillende zinsdelen in een zin.

Voorbeelden

  • In de zin 'Ik zie de hond' is 'de hond' het lijdend voorwerp en staat dus in de accusatief.
  • Als je zegt 'Zij leest een boek', is 'een boek' het object dat de actie van lezen ondergaat, en staat het in de accusatief.
  • In de zin 'Hij eet de appel' geeft 'de appel' aan wat er gegeten wordt, en is daarom in accusatief.

Woordoorsprong

Het woord 'accusatief' is afgeleid van het Latijnse 'accusativus', wat 'aangeklaagd' of 'aangewezen' betekent. Dit verwijst naar de rol van het lijdend voorwerp in de zin.

Veelgestelde vragen over accusatief

Wat is de betekenis van accusatief?

accusatief betekent: (grammatica) naamval voor het lijdend voorwerp

Welk woordgeslacht heeft accusatief?

accusatief is een mannelijk (de).

Wat zijn synoniemen van accusatief?

Synoniemen van accusatief zijn: vierde naamval.

Etymologie

*afgeleid van accusatie

Vertalingen

Engelsaccusative case
Fransaccusatif
Spaansacusativo
Italiaansaccusativo
Poolsbiernik