adjudant
mannelijk (de)/ɑtjyˈdɑnt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (militair) (beroep) onderofficiersrang boven die van sergeant [1] en sergeant-majoorHij moest bij de adjudant komen.
- (persoon) persoonlijke helper van een hooggeplaatst persoonGelukkig kon hij altijd op zijn adjudant rekenen.
Etymologie
* van """, letterlijk "helper" (van een militair functionaris)". Verder te herleiden tot "ayudante" "helpend", wat weer teruggaat op Latijn "adiutare" "helpen, bijstand"; in de betekenis van ‘officier van de staf’ voor het eerst aangetroffen in 1706
Vertalingen
Engelsadjutant, aide-de-camp
Spaansayudante
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek