afgrond
Wat is de betekenis van afgrond?
afgrond betekent: een grote steile diepte
Betekenis
- een grote steile diepte
Voorbeelden van "afgrond" in een zin
- Hoogtevrees is de angst in een afgrond te vallen, nietwaar?
- Halverwege de oversteek stopte hij, keek met een grote grijns achterom, pakte zijn fototoestel en maakte een foto van de diepe afgrond en vervolgde zijn stappen naar de veiligheid van de rotsen, 20 meter verderop.
Betekenis en uitleg van afgrond
Een afgrond is een diepe, vaak steile kloof of vallei die een gevoel van gevaar en diepte oproept. Het kan zowel letterlijk als figuurlijk gebruikt worden om een situatie of gevoel van uitzichtloosheid aan te duiden.
Het woord 'afgrond' wordt vaak gebruikt in situaties waarin iemand zich in een moeilijke of gevaarlijke positie bevindt. Denk aan een persoon die voor een belangrijke keuze staat en het gevoel heeft dat de uitkomst catastrofaal kan zijn. De nuance van het woord kan variëren van een fysieke afgrond in de natuur tot een emotionele of mentale afgrond, zoals een crisis.
Voorbeelden
- Toen hij over de rand van de afgrond keek, voelde hij een mix van angst en fascinatie.
- Na het verliezen van zijn baan leek hij in een afgrond van wanhoop te zijn beland.
- De afgrond tussen hun verwachtingen en de realiteit werd steeds groter naarmate de deadline naderde.
Woordoorsprong
Het woord 'afgrond' is samengesteld uit 'af' en 'grond', wat samen een idee van een daling of val in de aarde oproept.
Veelgestelde vragen over afgrond
Wat is de betekenis van afgrond?
afgrond betekent: een grote steile diepte
Welk woordgeslacht heeft afgrond?
afgrond is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van afgrond?
Synoniemen van afgrond zijn: ravijn.
Hoe gebruik je afgrond in een zin?
Voorbeeld: “Hoogtevrees is de angst in een afgrond te vallen, nietwaar?”
Etymologie
* uit het Middelnederlands