agent

mannelijk (de)/aˈɣɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

beroep (beroep) persoon die namens de politie belast is met de handhaving van de openbare orde en veiligheid
De agent deelde een bekeuring uit aan de wildplassers.
Rond 21 uur reed er een politiewagen langs die me een lift aanbood. Ik was te moe om uitgebreid verslag te doen en gaf alleen beleefd antwoord op de vragen die de vriendelijke agent stelde.
beroep (beroep) vertegenwoordiger van een bedrijf
Hij ging naar de agent die zijn bankzaken regelde.

zelfstandig naamwoord

informatica (informatica) softwareprogramma dat zelfstandig namens een gebruiker kan optreden
sociologie (sociologie) eenheid in sociaal model die andere eenheden beïnvloedt

*[B] van "agent"

Engelsagent, policeman

Spaanspolicía, agente

Italiaansagente