alk
Wat is de betekenis van alk?
alk betekent: (steltloperachtigen) benaming voor zeevogels uit de familie
Betekenis
- (steltloperachtigen) benaming voor zeevogels uit de familie
- bepaald soort zeevogel die veel op de zeekoet lijkt, maar een dikkere snavel heeft,
Voorbeelden van "alk" in een zin
- Een verrassing was dat twee van de meest voorkomende alkjes nieuwe soorten waren.
- Hij bestudeert het gedrag van alken voor zijn studie.
- Leidse scholieren zagen via een internetverbinding hoe een alk wordt opgezet.
Betekenis en uitleg van alk
Een 'alk' is een soort zeevogel die bekend staat om zijn stevige bouw en goede zwemvaardigheden. Deze vogel heeft vaak een opvallende kleur en is te vinden in koude, zeeachtige gebieden, waar hij zich voedt met vis en andere zeedieren.
Het woord 'alk' wordt vaak gebruikt in de context van vogelkunde en natuurobservatie. Je komt het tegen wanneer mensen praten over de biodiversiteit in mariene ecosystemen of tijdens vogelspotten. De nuance van het woord kan ook verwijzen naar de specifieke soorten binnen de alkfamilie, zoals de parelalk of de guillemot.
Voorbeelden
- Tijdens onze tocht over de Waddenzee zagen we verschillende alken die elegant over het water zweefden.
- De bioloog legde uit dat alken uitstekende duikers zijn, perfect aangepast aan hun leven in de zee.
- In de winter trekken veel alken naar warmere wateren, wat een prachtig gezicht is voor vogelliefhebbers.
Woordoorsprong
Het woord 'alk' komt waarschijnlijk van het Oudnoorse 'álkr', wat ook verwijst naar een soort zeevogel.
Veelgestelde vragen over alk
Wat is de betekenis van alk?
alk betekent: (steltloperachtigen) benaming voor zeevogels uit de familie
Hoeveel betekenissen heeft alk?
alk heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft alk?
alk is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je alk in een zin?
Voorbeeld: “Een verrassing was dat twee van de meest voorkomende alkjes nieuwe soorten waren.”
Etymologie
*van """ of "alke", in de betekenis van ‘steltloper’ voor het eerst aangetroffen in 1763