alruin

mannelijk/vrouwelijk (de)/ɑlˈrœyn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bloemplanten (bloemplanten) bepaald soort Zuid-Europese verdovende en bedwelmende overblijvende plant, uit de nachtschadefamilie (), die de giftige alkaloïden atropine en scopolamine bevat en vroeger werd gebruikt als narcoticum, pijnstiller en deels ook als hallucinogeen middel, onder meer in heksenzalf
wortel van deze plant

*via Middelnederlands "alruna" van "alruna", in de betekenis van ‘mandragora’ voor het eerst aangetroffen in 1226

Engelsmandrake

Fransmandragore

Spaansberenjenilla, lechuguilla, mandrágora

Portugeesmandrágora

Poolsmandragora lekarska

Zweedsalruna

Deensalmindelig alrune