anabaptisme
onzijdig (het)/ˌanabɑpˈtɪsmə/
Wat is de betekenis van anabaptisme?
anabaptisme betekent: (religie) (christendom) vroege protestantse stroming die vond dat mensen pas als volwassene gedoopt kunnen worden
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) (christendom) vroege protestantse stroming die vond dat mensen pas als volwassene gedoopt kunnen worden
Voorbeelden van "anabaptisme" in een zin
- De stijging van het aantal vervolgingen in de jaren dertig van de zestiende eeuw kan verklaard worden door het opkomen van het anabaptisme, de wederdoperij. Het anabaptisme was een religieuze stroming die ongeveer gelijktijdig met het lutheranisme opkwam zetten en die zich onder andere verzette tegen de kinderdoop.
Etymologie
*van "anabaptisme"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek