annotatie

vrouwelijk (de)/ˌɑnoˈta(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. verzorging van de verklarende aantekeningen bij een tekst, afbeelding of andere uiting
    In een serie over vertaalde klassieken deze keer `De Nekslag' van Émile Zola (Vertaald door Hans van Cuijlenborg, nawoord en annotatie Bart Van Loo. L.J. Veen, 536 blz. euro 34,90)
  2. verklarende aantekening bij een tekst, afbeelding of andere uiting
    De commissie beveelt aan de in totaal 62 citaten voortaan te voorzien van een 'annotatie', die duidelijk maakt dat het gedateerd gedachtengoed betreft.

Etymologie

*via "annotation" of direct van Latijn "annotatio", op te vatten als van annoteren , in de betekenis van ‘aantekening’ voor het eerst aangetroffen in 1634

Vertalingen

Engelsannotation
Fransannotation
Spaansanotación