aoristus

mannelijk (de)/ao'rɪstʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) een werkwoordstijd die een perfectief aspect aanduidt
De aoristus is vooral uit het Oudgrieks bekend, maar de term wordt ook voor andere talen gebruikt.

Etymologie

* uit het Latijn

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek