asymptoot

mannelijk (de)/asɪmpˈtot/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

wiskunde (wiskunde) een lijn die door een kromme of functie willekeurig dicht benaderd wordt, maar deze nooit raakt. De limiet naar oneindig van een functie

*Ontleend aan het Neolatijnse asymptotus, van het Oudgriekse ἀσύμπτωτος ("die niet kan samenvallen").

Engelsasymptote

Fransasymptote

DuitsAsymptote

Spaansasíntota

Italiaansasintoto

Portugeesassímptota, assíntota

Russischасимптота

Turksasimptot, sonuşmaz

Zweedsasymptot

Deensasymptote