bètablokker
mannelijk (de)/ˈbɛːtaˌblɔkər/
Wat is de betekenis van bètablokker?
bètablokker betekent: (medisch) een geneesmiddel met anti-ischemische, anti-aritmische en anti-hypertensieve eigenschappen, toegepast in de cardiologie en hematologie, waardoor o.a. de bloeddruk omlaag gaat
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (medisch) een geneesmiddel met anti-ischemische, anti-aritmische en anti-hypertensieve eigenschappen, toegepast in de cardiologie en hematologie, waardoor o.a. de bloeddruk omlaag gaat
Voorbeelden van "bètablokker" in een zin
- De bètablokkers propanolol en atenolol zijn effectief gebleken bij de farmacotherapie van het specifieke subtype SAS en niet bij het gegeneraliseerde subtype.
Vertalingen
Spaansbeta bloqueador, beta bloqueante
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek