baby

mannelijk (de)/ˈbebi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een mens in de allereerste fase van zijn/haar leven na de geboorte, meestal tijdens het eerste levensjaar
Een kind jonger dan één jaar noemen we een baby.
Hij keek naar een jonge vrouw met een baby op schoot.
De olieverfschilderijen hebben titels als: Stilleven van gifzwammen, De vrolijke chimaera en Mama's duivelskinaﬁe (een afbeelding van een huilende baby wiens rood aangelopen gezicht een angstaanjagende gelijkenis vertoont met een demonisch wezen).
een klein voorwerp, klein zoals een baby in relatie toe een volwassene, baby-
De satelliet had een babyfoto gemaakt van het heelal.

*Ontleend aan het Engelse baby.

Engelsbaby, infant

Fransbébé

DuitsBaby

Spaansbebé, crío, nene

Turksbebek

Poolsniemowle