bachelor
mannelijk (de)/ˈbɛtʃələr/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (onderwijs) academische titel, te behalen na drie tot vijf jaar hoger onderwijs
- (onderwijs) iemand die de onder [1] genoemde graad heeft behaald
Etymologie
*van "bachelor", een academische graad
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek