bahai
onzijdig (het)/baˈhɑj/
Wat is de betekenis van bahai?
bahai betekent: (religie) monotheïstisch geloof, gebaseerd op de overtuiging dat alle religies dezelfde bron hebben
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) monotheïstisch geloof, gebaseerd op de overtuiging dat alle religies dezelfde bron hebben
zelfstandig naamwoord
- (religie) aanhanger van het bahai
Voorbeelden van "bahai" in een zin
- In Iran, de bakermat van bahai, kregen de ruim 300.000 aanhangers het zwaar na de islamistische revolutie van 1979.
- {{ouds|1935/46
- Bahais streven er naar in hun persoonlijk handelen deze boodschap tot uitdrukking te brengen, zegt Broekhuizen, die de familie Tahzib kent. „Dit streven is zuiver persoonlijk en geldt voor iedere bahai, op lokaal niveau werkzaam of internationaal, zoals mevrouw Tahzib.”
Etymologie
* "بهائی" (bahâ'i), naar de stichter , aangetroffen vanaf 1894 (zie vindplaats hieronder)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek