barbaar

mannelijk (de)/bɑr'bar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een persoon zonder besef van waarden, smaak en/of gevoel
Wat ben je toch een barbaar!
een persoon die wreed van aard is, een wreedaard
Pas op voor die barbaar daar!
Rondom Albert hield iedereen even de adem in. Toen barstte het geschreeuw los. De smeerlappen. Die moffen zijn nog geen steek veranderd, wat een smerig tuig! Barbaren, enz. En dan ook nog een jonge en een oude man! {{Aut|Lemaitre, Pierre

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onbeschaafd persoon’ voor het eerst aangetroffen in 1348

Engelsbarbarian

Fransbarbare

Spaansbárbaro