bebouwing
vrouwelijk (de)/bəˈbɑuwɪŋ/
Wat is de betekenis van bebouwing?
bebouwing betekent: het construeren van een gebouw op een stuk land
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het construeren van een gebouw op een stuk land
- de gebouwen op een stuk grond
Voorbeelden van "bebouwing" in een zin
- Het land werd drooggelegd en geschikt gemaakt voor bebouwing.
- Op rijksniveau wordt in de Nota Ruimte 2006 een paragraaf gewijd aan 'Optimale benutting van de bestaande bebouwing en ruimte voor nieuwbouw'.
Veelgestelde vragen over bebouwing
Wat is de betekenis van bebouwing?
bebouwing betekent: het construeren van een gebouw op een stuk land
Hoeveel betekenissen heeft bebouwing?
bebouwing heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft bebouwing?
bebouwing is een vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je bebouwing in een zin?
Voorbeeld: “Het land werd drooggelegd en geschikt gemaakt voor bebouwing.”
Etymologie
*Naamwoord van handeling van bebouwen .
Vertalingen
Engelsbuilding, construction
DuitsBebauung, Bebauung
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek