bebouwing
vrouwelijk (de)/bəˈbɑuwɪŋ/
Wat is de betekenis van bebouwing?
bebouwing betekent: het construeren van een gebouw op een stuk land
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het construeren van een gebouw op een stuk land
- de gebouwen op een stuk grond
Voorbeelden van "bebouwing" in een zin
- Het land werd drooggelegd en geschikt gemaakt voor bebouwing.
- Op rijksniveau wordt in de Nota Ruimte 2006 een paragraaf gewijd aan 'Optimale benutting van de bestaande bebouwing en ruimte voor nieuwbouw'.
Etymologie
*Naamwoord van handeling van bebouwen .
Vertalingen
Engelsbuilding, construction
DuitsBebauung, Bebauung
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek