beeldhouwster

vrouwelijk (de)/ˈbelthɑustər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) kunstenares die ruimtelijke beelden maakt, bijvoorbeeld door ze uit steen te houwen
    Er zijn genoeg beeldhouwsters ondanks dat beeldhouwen zwaar werk is.

Etymologie

*afgeleid van beeldhouwen

Vertalingen

Spaansescultora