been

been betekent: (anatomie) ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen, meestal specifiek met betrekking tot het menselijk lichaam

onzijdig (het)/ben/

Wat is de betekenis van been?

been betekent: (anatomie) ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen, meestal specifiek met betrekking tot het menselijk lichaam

zelfstandig naamwoord

anatomie (anatomie) ledemaat waarop wordt gestaan en waarmee wordt gelopen, meestal specifiek met betrekking tot het menselijk lichaam
anatomie (anatomie) bot, zelfstandig onderdeel van een geraamte
anatomie (anatomie) stof waaruit benen/botten bestaan

zelfstandig naamwoord

Een mens heeft twee benen terwijl een hond vier poten heeft.
Na het nemen van de afslag ziet de weg naar boven er nog even mild uit, maar dan begint het asfalt al snel te welven. Er is minder dan een handvol haarspeldbochten, maar de hellingsgraden slopen de eerste reserves uit de benen.
Een volwassen mens heeft ongeveer 200 beenderen.
Been is hard door het kalk wat erin zit.

*[B] van (been)

(Nog) goed ter been zijn — (Nog) kwiek zijn.
Als twee honden vechten om een been, loopt de derde er mee heen — als twee personen ruzie hebben of er niet uit komen, kan een derde daarvan profiteren
Dat is een blok aan mijn been — Dat maakt het me lastig.
De benen nemen — Gauw weglopen, vluchten.
Door merg en been gaan — hartverscheurend zijn
Een blok aan het been hebben — niet vrij zijn en niet kunnen doen en laten wat iemand wil vanwege iets
Ergens geen been in zien — ergens geen probleem in zien
Geen been aan de grond krijgen — voorstel werd niet aangenomen

Engelsleg, bone

Fransjambe, os

DuitsBein, Knochen

Spaanspierna, hueso

Italiaansgamba, osso

Portugeesperna, osso

Russischнога

Chinees腿

Japans脚

Koreaans다리

Arabischرجل

Turksbacak, kemik

Poolsnoga, kość

Zweedsben