Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

begane grond

mannelijk (de)/bəˈxanə xrɔnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bouwkunde (bouwkunde) een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt
Het vuur begon op de begane grond van het gebouw.
In grote delen van het centrum van Berlijn hadden de huurpanden winkels op de begane grond, dat kon van alles zijn, van levensmiddelen en kleine naaiateliers tot antiquairs, groentemannen en meubelverkopers, groot en klein door elkaar heen zonder enig systeem, behalve in grote winkelstraten zoals de Leipziger Strasse.

Engelsground floor, first floor

DuitsErdgeschoss