Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
begane grond
mannelijk (de)/bəˈxanə xrɔnt/
Wat is de betekenis van begane grond?
begane grond betekent: (bouwkunde) een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (bouwkunde) een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt
Voorbeelden van "begane grond" in een zin
- Het vuur begon op de begane grond van het gebouw.
- In grote delen van het centrum van Berlijn hadden de huurpanden winkels op de begane grond, dat kon van alles zijn, van levensmiddelen en kleine naaiateliers tot antiquairs, groentemannen en meubelverkopers, groot en klein door elkaar heen zonder enig systeem, behalve in grote winkelstraten zoals de Leipziger Strasse.
Veelgestelde vragen over begane grond
Wat is de betekenis van begane grond?
begane grond betekent: (bouwkunde) een bouwlaag van een gebouw die ter hoogte van het maaiveld ligt
Welk woordgeslacht heeft begane grond?
begane grond is een mannelijk (de).
Wat zijn synoniemen van begane grond?
Synoniemen van begane grond zijn: benedenverdieping, parterre.
Hoe gebruik je begane grond in een zin?
Voorbeeld: “Het vuur begon op de begane grond van het gebouw.”
Vertalingen
Engelsground floor, first floor
DuitsErdgeschoss
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek