beitel

mannelijk (de)/'bɛɪtəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

gereedschap (gereedschap) een staafvormig, scherp stuk gereedschap met een punt of wigvormige snede aan de "kopse kant"
De beitel is voor hak- en snijwerk bij menig vakman in gebruik.
Ruim anderhalf uur na zijn vertrek kwam hij met een schroevendraaier en een beitel de hotelkamer binnen.

*afgeleid van het sterke werkwoord bijten

Engelschisel

Fransciseau

DuitsBeitel, Meißel

Spaanscincel, escoplo, formón

Italiaansscalpello

Portugeescinzel

Russischзубило

Chinees凿子

Japans鏨

Koreaans끌

Arabischمنقاش

Turksİskarpela

Poolsdłuto

Zweedsstämjärn

Deensstemmejern, mejsel