beklimmen

/xxxx/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) naar de top van iets, zoals een berg, klimmen
De Everest wordt nu door velen beklommen, maar zal niet ophouden ook slachtoffers te eisen.
Nemo maakte van de gelegenheid gebruik om de trappen van het bordes te beklimmen en ging op de verhoging staan die net door de Groenoor in de steek was gelaten.{{Aut|Herzen, Frank
Mijn moeder vertelde eens bij het kampvuur dat haar eigen moeder in 1930 de top van de Matterhorn in Zwitserland had beklommen met touwen en stijgijzers. Twee weken lang trok ze samen met studiegenoten en een berggids door de Alpen.

*Afgeleid van klimmen

Engelsclimb, climb up

Duitsbesteigen

Spaanssubir