belediging

vrouwelijk (de)/bə'ledəɣɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een krenking van iemands gevoel van eer of eigenwaarde
Iedereen kan alles als een belediging ervaren.
De poging van Steiner om hen voor zich te winnen, was een belediging aan hun intelligentie.
De graaf fronste en tuitte zijn lippen. Het is namelijk wel deftig om beledigingen te laten doorschemeren, maar niet om ze hardop uit te spreken.

* van beledigen .

Engelsinsult, offense, outrage

Fransoffense, outrage, insulte

DuitsBeleidigung

Spaansinsulto, ofensa

Italiaansingiuria

Portugeesinsulto, ofensa

Russischоскорбление

Japans侮蔑

Koreaans모욕

Poolsobraza, wyzwisko, zniewaga

Zweedsförolämpning