bende

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈbɛn.də/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een informeel georganiseerde groep mensen, meestal met kwade of misdadige motieven
De bende van Nijvel was berucht voor haar geweld.
een rommelige toestand bijv. een beestenbende of een teringbende, rotzooi
Oei, wat een riekende bende is het hier!
Wat een onvoorstelbare bende.
informeel (informeel) grote hoeveelheid
wat een bende knikkers heb jij, zeg

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘troep’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1525

Engelsgang

Fransbande criminelle

DuitsBande

Spaanspandilla

Italiaansbanda

Portugeesgangue

Chinees童黨

Japansストリートギャング

Koreaans폭력 조직

Arabischعصابة

Poolsgang, banda

Zweedsgäng