bereiking

vrouwelijk (de)/bə'rɛɪkɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het halen van een doelstelling
    Dat betekent dat een mens (ieder mens) als doel op zichzelf beoordeeld en behandeld moet worden. Hij mag dus niet primair als middel ter bereiking van economische of andere doeleinden worden geïnstrumentaliseerd.

Etymologie

* van bereiken