berglucht

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈbɛrᵊɣlʏxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. frisse atmosfeer die kenmerkend is voor hooggelegen gebieden
    De lente, die ik maanden geleden in de hete woestijn had meegemaakt, begon nu pas in de bergen. De koude berglucht had de lente op deze hoogte wat vertraagd, maar door de warmte liepen nu ook de bergbloemen allemaal uit.

Etymologie

*leenvertaling van "Bergluft",