bergwandelaar

mannelijk (de)/ˈbɛrᵊxˌwɑndəlar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

iemand die een wandeling of trektocht maakt met niet al te grote hoogteverschillen door een gebied met hoge toppen
Een Oostenrijkse bergwandelaar heeft de verrassing van zijn leven gehad toen hij werd geraakt door een geit die uit de lucht kwam vallen.

Vertalingen

Engelsmountain hiker

Zweedsbergsvandrare

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek