beroepsgrond

mannelijk (de)/bə'rupsxrɔnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. juridisch (juridisch) grond (motief) om in hoger beroep te gaan

Verwante woorden

beroemberoemdberoemdeberoemdenberoemderberoemdereberoemdhedenberoemdheidberoemdstberoemdsteberoemenberoemt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek