beroepskracht

mannelijk/vrouwelijk (de)/bə'rupskrɑxt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. persoon die beroepshalve een betaalde functie vervult

Verwante woorden

beroemberoemdberoemdeberoemdenberoemderberoemdereberoemdhedenberoemdheidberoemdstberoemdsteberoemenberoemt
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek