beroepsonderofficier

mannelijk (de)/bəˈrupsɔndərˌɔfiˌsir/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. militair, beroep (militair) (beroep) functionaris in vaste dienst die de leiding en het toezicht heeft op ondergeschikten, rang tussen de gewone soldaten en de officieren; in tegenstelling tot dienstplichtigen met deze rang
    De gemeenteraad van Weert stemt morgen over een voorstel van B en W toeristenbelasting te heffen op de militairen die gelegerd zijn in de Koninklijke Militaire School (KMS) in die plaats. De militairen volgen daar een opleiding tot beroepsonderofficier.