beruchte

Wat is de betekenis van beruchte?

beruchte betekent: verbogen vorm van de stellende trap van berucht

Betekenis

bijvoeglijk naamwoord
  1. woorden met boekreferenties verbogen vorm van de stellende trap van berucht

Voorbeelden van "beruchte" in een zin

  • In die eeuw ontstaat ook het beruchte pankration (een soort freestyle worstelen), en ging men over tot het aanbrengen van leeftijdscategorieën.

Betekenis en uitleg van beruchte

Het woord 'beruchte' beschrijft iets of iemand die bekend is, maar vaak om negatieve redenen. Het roept een gevoel op van schandvlekken of controverses, waardoor de betrokkenen niet in een positief daglicht staan.

Je gebruikt 'beruchte' vaak in situaties waarin je wilt verwijzen naar de slechte reputatie van een persoon, plaats of gebeurtenis. Het is een krachtig woord dat de ernst van de negatieve bekendheid benadrukt. Denk aan criminele figuren of schandalen die in de geschiedenis zijn vastgelegd.

Voorbeelden

  • De beruchte straatgang in de stad staat bekend om zijn gewelddadige reputatie.
  • De beruchte fraudezaak heeft veel mensen hun spaargeld gekost.
  • Iedereen kent de beruchte uitspraak van de politicus die zijn beloftes nooit nakwam.

Woordoorsprong

Het woord 'berucht' komt van het Middelnederlandse 'beruchten', wat 'bekend maken' betekent, maar dan met een negatieve bijklank.

Veelgestelde vragen over beruchte

Wat is de betekenis van beruchte?

beruchte betekent: verbogen vorm van de stellende trap van berucht

Hoe gebruik je beruchte in een zin?

Voorbeeld: “In die eeuw ontstaat ook het beruchte pankration (een soort freestyle worstelen), en ging men over tot het aanbrengen van leeftijdscategorieën.