beschaamdheid

vrouwelijk (de)/bə'sxamthɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het zich schuldig en minderwaardig voelen
    ,,Is. Dit. Écht. Gebeurd?‘’, vraagt Het Laatste Nieuws zich af. ,,Vernederd voor de ogen van heel de wereld. Genadeloos en pijnlijk afgeslacht door Zwitserland. Het toppunt van beschaamdheid‘’, is de krant hard. ,,18 november 2018 zal voor eeuwig de geschiedenisboeken ingaan als ‘De afgang van Luzern'. De nummer één van de wereld: genadeloos afgeslacht door een verzameling super gemotiveerde Zwitsers.

Etymologie

* afleiding van beschaamd

Synoniemen

gêneschaamteschande

Antoniemen

onbeschaamdheid

Vertalingen

Engelsshame, sense of shame
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek