betamen

/bəˈtamə(n)/

Betekenis

werkwoord
  1. intr (intr) met meewerkend voorwerp wat volgens de zeden en normen zo zou moeten zijn
    Zoals het een Belgische prinses betaamde, werd zij streng katholiek opgevoed.

Etymologie

* van Middelnederlands "betamen", in de betekenis van ‘behoorlijk zijn’ voor het eerst aangetroffen in 1236

Vertalingen

Engelsbehoove
Duitssich schicken, sich gehören
Spaansconvenir, ser conforme, ser conveniente