bevooroordeeldheid

vrouwelijk (de)/bə'vorordelthɛɪt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. zonder kennis te nemen van een zaak of persoon al een mening over die zaak of persoon hebben
    Met een minimum aan bevooroordeeldheid zou je ervan uit kunnen gaan dat literaire theorieën niet echt iets voor jou zijn? Right.

Etymologie

* afleiding van bevooroordeeld