bevreemding

vrouwelijk (de)/bəˈvremdɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. het gevoel dat iets vreemd is dat iemand overvalt
    Hij keek enige tijd vol bevreemding naar de verkiezingsuitslag, totdat bleek dat er een fout in de berichtgeving geslopen was.

Etymologie

*Naamwoord van handeling van bevreemden .

Vertalingen

Spaanssorpresa