bewaargeving

vrouwelijk (de)/bə'warɣevɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) overeenkomst waarbij de nemer zich tegenover de gever verbindt een roerend goed dat de gever hem toevertrouwt, onder verplichting om het te bewaren en in natura terug te geven

* Samenstellende afleiding van bewaar en de stam van geven

Engelsdeposit

Fransdépôt

DuitsVerwahrung, Hinterlegung

Spaansdepósito

Italiaansdeposito

Portugeesdepósito