bewapenen

/bəˈwapənə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) iets of iemand van wapens voorzien
De opstandelingen werden door het buurland bewapend.
Door de dreiging werden de forten weer bewapend.
refl (refl) zich ~: wapens uit hun opslag halen en gaan dragen
De politie bewapende zich met zwaarder materieel om aan de bendeoorlog een einde te kunnen maken.
Door de internationale spanningen gingen de verschillende landen zich weer bewapenen.

*Afgeleid van wapen of afgeleid van wapenen

Engelsarm

Fransarmer

Duitsbewaffnen

Spaansarmar, armarse

Italiaansarmare

Poolsuzbrajać, uzbrajać się

Deensbevæbne, bevæbne