bewapening

vrouwelijk (de)/bəˈwapəˌnɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het verschaffen van wapens aan iemand
De bewapening van de fanatieke Islamisten in Afghanistan door de Verenigde Staten tijdens de Russische bezetting heeft de Amerikanen later zeer berouwd.
militair (militair) het aanschaffen en dragen van wapens
De bewapening van de politie 'schiet te kort' meldde het ochtendblad.
de verschafte wapens die iemand in handen heeft
Hun bewapening was niet erg modern te noemen.

*Naamwoord van handeling van bewapenen .

Engelsarmament

Fransarmement

DuitsBewaffnung

Spaansarmamento

Poolsuzbrojenie