bewilligingsverklaring

vrouwelijk (de)/bəˈwɪləɣɪŋsfərˌklarɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

document dat een kandidaat bij verkiezinɡen voor een volksverteɡenwoordiɡinɡ ondertekent als bewijs dat hij instemt met zijn kandidatuur
Het roepingsbesef daagde pas op het moment dat de vraag tot mij kwam of ik kandidaat voor politieke functies wilde zijn en ik na rijp beraad de bewilligingsverklaring tekende.

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek