biatlon
mannelijk (de)/'bijɑtlɔn/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (wintersport) een skisport waarbij de deelnemers op bepaalde punten in een langlaufcircuit met een geweer op een doel moeten
Etymologie
* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘combinatie van langlauf en schieten’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1960
Vertalingen
Engelsbiathlon
Fransbiathlon
Duitsbiathlon
Spaansbiatlón
Italiaansbiathlon
Portugeesbiatlo
Russischбиатлон
Japansバイアスロン
Poolsbiathlon, biatlon
Zweedsskidskytte
Deensskiskydning
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek